กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากง่วนอยู่พักหนึ่ง สวี่หวานซือกับเจียงเยี่ยนก็เตรียมมุ่งหน้าไปยังจุดหมายถัดไป
สวี่หวานซือสายปลาเค็มเอ่ยถามว่า "พวกเราจะไปไหนกันต่อดีลูกรัก?"
เมื่อรู้ว่าเจียงเยี่ยนมีความจำเป็นเลิศ สวี่หวานซือจึงมอบหมายหน้าที่นำทางให้แก่เขาได้อย่างวางใจ
เขาหยุดคิดไปสองสามวินาที
เจียงเยี่ยนชี้ไปยังอีกฟากหนึ่งของทางเดินกรวดที่มุ่งหน้าไปยังตัวบ้าน แหงนดวงหน้าน้อยๆ ขึ้นแล้วตอบว่า "หม่ามี้ จุดหาผักป่าที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงนู้นครับ"
ทิศทางที่เด็กชี้ไปก็คือทิศทางที่พวกเขากำลังจะมุ่งหน้าไป
สวี่หวานซือผู้จำอะไรไม่ได้เลยสักนิดกล่าวเช่นนี้
【อิจฉาความจำของเจียงเยี่ยนจังเลย ไม่ได้เรียนสายศิลป์นี่เสียดายแย่เลยนะเนี่ย】
【บวกหนึ่ง ทุกวันนี้ฉันท่องจำจนแทบจะตายอยู่แล้ว ขอแบ่งมาให้ฉันสักหน่อยได้ไหม?】