กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่หวานซือมองเห็นภาพตนเองกำลังลากกระเป๋าเดินทางออกจากบ้านในคืนฝนตก และมองเห็นภาพตนเองขึ้นรถไฟความเร็วสูงจากเมืองชิงหยางมุ่งหน้าสู่ปักกิ่ง
เธอจำอะไรได้ไม่มากไปกว่านั้นอีกแล้ว
สมองของเธอคล้ายกับถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกบางๆ ไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้อย่างชัดเจน
ดูเหมือนว่าการทะลุมิติมาครั้งนี้จะมีองค์ประกอบของการไขปริศนาปะปนอยู่ด้วย แถมยังเป็นประเภทที่ต้องใช้คำสำคัญในการกระตุ้นความทรงจำอีกต่างหาก
สวี่หวานซือจึงนิ่งเงียบไปโดยไม่เอ่ยอะไร
เธอเพียงหวังว่าวันหนึ่งญาติพี่น้องของร่างเดิมจะไม่โผล่มาปรากฏตัวต่อหน้าเธออย่างกะทันหัน แล้วจับได้ว่าวิญญาณข้างในถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วตอบรับซูชิงเกอไปตามความจริง