บทที่ 300 หญ้าเซียนเหมันต์

บทที่ 300 หญ้าเซียนเหมันต์

"งั้นก็ได้ค่ะ ฉันจะคอยดูแล้วกัน"

แม้ปากมู่หลิงหลงจะพูดไปแบบนั้น แต่ในใจกลับไม่ได้คิดว่าหยางเสี่ยวเป่าจะผลิตเครื่องสำอางชั้นดีออกมาได้เลย

ทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันต่อ แล้วพากันกลับไปที่โรงแรม

เดิมทีมู่หลิงหลงชวนหยางเสี่ยวเป่ากินมื้อเที่ยงด้วยกัน แต่ก็ถูกหยางเสี่ยวเป่าปฏิเสธ

เมื่อเห็นว่าหยางเสี่ยวเป่าเป็นพวกหัวทึบไม่ประสีประสา มู่หลิงหลงจึงคร้านจะสนใจเขาอีก

ในฐานะคนประเภทลงมือทำจริง ในเมื่อหยางเสี่ยวเป่าตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะทำเครื่องสำอาง เขาก็ลงมือทำทันที ดังนั้นหลังจากบอกลามู่หลิงหลงแล้ว เขาจึงมุ่งหน้าไปยังร้านขายยาสมุนไพรจีนเพื่อซื้อสมุนไพรมาอีกชุดหนึ่ง

พอกลับถึงบ้าน พ่อกับแม่ของเขาก็กินข้าวเสร็จกันหมดแล้ว