บทที่ 282 คิดว่าบ้านฉันเป็นธนาคารหรือไง

บทที่ 282 คิดว่าบ้านฉันเป็นธนาคารหรือไง

แม้จะบอกว่าไม่ต้องรีบร้อนคืนเงิน แต่เขายังต้องเลี้ยงเสี่ยวชิงหลงกับแมลงกินทองอีก หากไม่มีเงินคงไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงต้องรีบหาเงินเพิ่มให้เร็วที่สุด

คิดไปคิดมา นอกจากพนันหินหยกแล้ว ก็มีแต่การขายสมุนไพรนี่แหละที่ทำเงินได้ดีที่สุด ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เขาหาโสมคนป่าร้อยปีได้สักสองสามสิบต้น อย่างน้อยๆ ก็ฟันเงินไปได้หลายสิบล้านแล้ว

ทว่าในยุคนี้โสมคนป่าร้อยปีเป็นของหายาก คนทั่วไปแทบไม่มีโอกาสได้เห็นด้วยซ้ำ หากอยากได้โสมคนป่าร้อยปี เขาก็ยังต้องพึ่งเสี่ยวชิงหลงอยู่ดี

"เสี่ยวชิง ช่วงนี้แกก็ได้กินของดีๆ ไปตั้งเยอะแล้ว พอจะช่วยฉันเร่งโตโสมสักสองสามต้นได้ไหม"