เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 249 แปลงผักถูกทำลาย
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หยางเสี่ยวเป่าก็เดินกลับไปที่ดาบหักเล่มนั้นอีกครั้ง แล้วยื่นมือไปจับด้ามดาบเอาไว้
เมื่อเห็นว่าดาบหักไม่ได้เกิดความผิดปกติใดๆ ขึ้นอีก หยางเสี่ยวเป่าถึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
"จะโยนมันทิ้งไปเลยดีไหมนะ"
หยางเสี่ยวเป่ารู้สึกลังเลสับสนอยู่ในใจ
ครั้งนี้เขานับว่ารอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด หากมีคราวหน้าอีก เขาเองก็รับประกันไม่ได้ว่าจะยังโชคดีแบบนี้อยู่อีกหรือไม่
แต่เห็นได้ชัดว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่ของธรรมดา ถึงจะหักไปแล้วก็ยังนับว่าเป็นสุดยอดศาสตราวุธชั้นยอดอยู่ดี ถ้าโยนทิ้งไปแบบนี้ก็น่าเสียดายแย่ วันข้างหน้าไม่แน่อาจจะได้ใช้ประโยชน์จากมันก็ได้
"ช่างเถอะ คนกล้าได้กินจนอิ่ม คนขลาดต้องอดจนตาย เก็บเอาไว้ก่อนแล้วกัน"