บทที่ 247 รังนกวันละถ้วย

บทที่ 247 รังนกวันละถ้วย

เมื่อเข้าไปในฟาร์มเลี้ยงหมู บรรดาลูกหมูตัวน้อยต่างพากันวิ่งเล่นอย่างร่าเริงสุดขีด ไม่มีอาการเซื่องซึมจากการมาอยู่ในสถานที่แปลกใหม่เลยแม้แต่น้อย

ส่วนแม่หมูสองตัวกับพ่อหมูอีกสองตัวนั้น พอมาถึงก็เริ่มผสมพันธุ์กันทันที คาดว่าอีกไม่นานก็น่าจะตั้งท้องและตกลูกหมูครอกใหม่ออกมาได้

หลังจากยืนดูอยู่ครู่หนึ่ง หยางเสี่ยวเป่าก็เดินไปที่แปลงผักของหลิวชิ่งสี่ เก็บเศษใบผักมาจากในแปลงกองหนึ่ง แล้วเอากลับมาโยนให้พวกลูกหมูในฟาร์ม

แม้จะเป็นเพียงเศษใบผักเน่าเสีย แต่ก็อย่าลืมว่าผักพวกนี้ล้วนเคยได้รับการบำรุงด้วยหมอกวิญญาณจากหยางเสี่ยวเป่ามาก่อน ภายในจึงมีปราณวิญญาณอันเบาบางแฝงอยู่ไม่มากก็น้อย พวกลูกหมูจึงพากันแย่งกินอย่างเอาเป็นเอาตาย