บทที่ 242 พูดด้วยฝีมือ

บทที่ 242 พูดด้วยฝีมือ

"โฮก!"

หมีควายแผดเสียงคำรามลั่น ก่อนจะวิ่งพุ่งตรงเข้ามาทางที่หยางเสี่ยวเป่ายืนอยู่ประดุจภูเขาลูกย่อมๆ

สีหน้าของพวกเหยียนรั่วจู๋เปลี่ยนไปทันที ทว่าหยางเสี่ยวเป่ากลับยังคงสีหน้าราบเรียบและสุขุมเยือกเย็น

เสี้ยววินาทีที่กรงเล็บของหมีควายกำลังจะฟาดใส่หยางเสี่ยวเป่า ร่างของเขาก็พลิกวูบ หลบพ้นการโจมตีได้อย่างหวุดหวิดเฉียดฉิว

ในเวลาเดียวกัน หยางเสี่ยวเป่าก็ถีบเข้าใส่หมีควายเต็มแรง

ทว่าหมีควายหนังเหนียวเนื้อหนา ลูกถีบนี้ของหยางเสี่ยวเป่าจึงไม่ได้สร้างความเสียหายให้มันเลยแม้แต่น้อย

หยางเสี่ยวเป่าไม่ได้ใส่ใจ เขาพลิกตัวเพียงแวบเดียวก็มาอยู่ด้านซ้ายของหมีควาย ก่อนจะปล่อยหมัดทุบใส่ลำตัวของมันอีกหนึ่งหมัด