บทที่ 240 หมาต่งมาปั่นกระแสอีกแล้ว

บทที่ 240 หมาต่งมาปั่นกระแสอีกแล้ว

"รู้แล้ว"

หลังจากขานรับไปคำหนึ่ง หยางเสี่ยวเป่าก็พาวั่งไฉมุ่งหน้าเข้าไปในป่าเขาทันที

เส้นทางภูเขาหลายสิบลี้นี้ หากพาพวกเหยียนรั่วจู๋มาด้วย คงเดินกันทั้งวันก็ยังไม่ถึง แต่หยางเสี่ยวเป่าใช้เวลาไปเพียงชั่วโมงครึ่งเท่านั้น แถมยังเป็นเพราะระหว่างทางเขาแวะไปแหย่รังผึ้งป่าเพื่อเอาน้ำผึ้งป่ามานิดหน่อยจนเสียเวลาไปบ้าง มิเช่นนั้นความเร็วของเขาคงไวกว่านี้อีก

เป็นไปตามที่หยางเสี่ยวเป่าคาดไว้ ตอนนี้เจ้าหมีควายตัวใหญ่กำลังนอนหลับสนิทส่งเสียงกรนฟี้ๆ อยู่ในถ้ำ

หยางเสี่ยวเป่าไม่ได้ปลุกมัน เขาวางน้ำผึ้งไว้ตรงหน้าจมูกของหมีควายทันที