บทที่ 230 ซุปปลาหม้อหิน

บทที่ 230 ซุปปลาหม้อหิน

"เชี่ย ไปให้พ้นเลย"

หยางเสี่ยวเป่าถีบวั่งไฉกระเด็นไปด้านข้างหนึ่งที

"หงิงๆ..."

วั่งไฉส่งเสียงครางหงิงๆ เบาๆ ใส่หยางเสี่ยวเป่าขึ้นมาทันที จากนั้นก็คาบขากางเกงของหยางเสี่ยวเป่าแล้วเริ่มลากเข้าไปในป่า

หยางเสี่ยวเป่าไม่รู้ว่าวั่งไฉจะมาไม้ไหนอีก แต่ก็ยังยอมเดินตามมันไป

หลังจากเดินห่างจากจุดตั้งแคมป์ไปได้ประมาณยี่สิบเมตร วั่งไฉก็หยุดลงข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

เมื่อมองดูกระต่ายป่าสองตัวกับไก่ป่าอีกหนึ่งตัวที่กองอยู่ตรงโคนต้นไม้ หยางเสี่ยวเป่าก็ถึงกับชะงักไปทันที

"นี่แกจับมาหมดเลยเหรอ"

หยางเสี่ยวเป่าหันไปถามวั่งไฉ