บทที่ 195 รังนกนี่รสชาติแย่ชะมัด

บทที่ 195 รังนกนี่รสชาติแย่ชะมัด

เมื่อเห็นว่าหมีดำดูเหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายของตน หยางเสี่ยวเป่าก็เดินตรงเข้าไปข้างหน้ามัน

หมีดำส่งเสียงขู่คำรามต่ำในลำคอ ใบหน้าของมันปรากฏแววระแวดระวังขึ้นมา

"ไม่ต้องกลัว"

หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยปลอบหมีดำอีกครั้ง จากนั้นจึงวางฝ่ามือลงบนหัวขนาดมหึมาของมัน

หมีดำเพิ่งคิดจะดิ้นรน หมอกวิญญาณสายแล้วสายเล่าก็แผ่ซ่านออกมา ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายของมัน