บทที่ 190 หมีดำยึดรัง

บทที่ 190 หมีดำยึดรัง

ที่ระดับความลึกแปดสิบเมตร ลำพังแค่แรงดันน้ำก็มากพอที่จะทำให้คนทั่วไปทนไม่ไหวแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าอุณหภูมิที่นี่ลดต่ำลงจนต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง ดังนั้นแม้หยางเสี่ยวเป่าจะโคจรพลังวิญญาณภายในร่างกายอย่างต่อเนื่อง แต่ร่างกายก็เริ่มทนรับไม่ไหวแล้วอยู่ดี

ประกอบกับออกซิเจนที่สูดเข้าไปหมดลงแล้ว หยางเสี่ยวเป่าจึงไม่ฝืนทำเก่งต่อและเริ่มลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ

ทว่าเพื่อหลีกเลี่ยงโรคลดความกดอากาศ เขาจึงค่อยๆ ลอยตัวขึ้นเป็นช่วงๆ รอจนร่างกายปรับตัวเข้ากับแรงดันน้ำได้อย่างสมบูรณ์แล้วจึงค่อยโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"

ทันทีที่โผล่พ้นผิวน้ำ หยางเสี่ยวเป่าก็หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดคำโต