บทที่ 185 บ่อปลาขาดออกซิเจน

บทที่ 185 บ่อปลาขาดออกซิเจน

"แต่เดิมฉันเคยมีรถบีเอ็มดับเบิลยูอยู่คันหนึ่ง แต่ขายไปเพื่อเอาเงินมาใช้หนี้แล้วล่ะ ส่วนคันนี้เป็นรถที่บริษัทใช้ขนของ ตอนนี้จอดทิ้งไว้เฉยๆ ฉันก็เลยเอามาใช้ขับไปไหนมาไหนแทน ช่วงแรกๆ ก็ยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่พอขับบ่อยเข้า ก็รู้สึกว่าไม่ต่างจากขับบีเอ็มดับเบิลยูสักเท่าไหร่เลยค่ะ"

หยานเมี่ยวเสวี่ยยิ้มบางๆ พลางอธิบาย เธอไม่ได้รู้สึกอับอายอะไรเลยที่ตัวเองต้องมาขับรถจินเปย

เพราะอย่างไรเสีย ตอนนี้บริษัทของพวกเขาก็กำลังอยู่ในช่วงที่ยากลำบากที่สุด อะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัด

"พูดได้ดีครับ จริงๆ รถคันนี้ก็ดีมากนะ ไม่ได้ด้อยไปกว่าหวู่หลิงของผมสักเท่าไหร่หรอก"

ขณะที่พูด หยางเสี่ยวเป่าก็เดินมาถึงข้างหน้ารถเทพหวู่หลิงที่จอดอยู่ในช่องจอดข้างๆ