บทที่ 175 หกสิบล้าน!

บทที่ 175 หกสิบล้าน!

พอได้ยินคำนี้ ฝูงชนที่มุงดูอยู่ต่างพากันถอนหายใจด้วยความเสียดาย ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าภาพนี้จะเป็นของเลียนแบบอีกภาพหนึ่ง

แน่นอนว่าในกลุ่มคนเหล่านั้น ย่อมมีพวกที่แอบสะใจปนอยู่ด้วยเป็นธรรมดา

สำหรับคนพวกนี้ อะไรที่ตัวเองไม่ได้ คนอื่นก็อย่าหวังจะได้ไปเสียดีกว่า จิตใจของพวกเขาจะได้รู้สึกสมดุล

"เอาเถอะเสี่ยวเป่า อย่าถอนหายใจไปเลย ตามฉันมานี่เถอะ เดี๋ยวฉันช่วยเข้ากรอบม้วนภาพให้ ถึงตอนนั้นรับรองว่าอย่างน้อยนายก็ไม่ขาดทุนแน่นอน"

หลูจงเลี่ยงพูดจบก็ม้วนภาพวาดอย่างลวกๆ แล้วเดินลงบันไดไป หยางเสี่ยวเป่าจึงรีบตามไปทันที

"อาเจี้ยนเซ่อ อาติ้งฝ่า พวกอารอผมอยู่ตรงนี้แป๊บหนึ่งนะครับ"