กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 143 ของฝังร่วมกับศพ
เมื่อมองดูตัวหวงผีจื่อคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา ในใจของหยางเสี่ยวเป่าก็รู้สึกสะใจเป็นอย่างยิ่ง
"เมื่อกี้แกยังวางก้ามอยู่เลยไม่ใช่เหรอไง ทำไมตอนนี้ไม่เก่งแล้วล่ะ"
หยางเสี่ยวเป่าเตะตัวหวงผีจื่อไปหนึ่งทีพลางกล่าว
ทว่าในเวลานี้ตัวหวงผีจื่อกลับไม่กล้าแสดงความไม่พอใจออกมาเลยแม้แต่น้อย ได้แต่ก้มหน้าก้มตาโขกหัวขอขมาไม่หยุด
"เสี่ยวเป่า สัตว์เลี้ยงที่นายเลี้ยงไว้นี่มันวิเศษจริงๆ ถึงขั้นออกคำสั่งกับตัวหวงผีจื่อได้ด้วย"
หยางจิ่วจินที่อยู่ข้างๆ กล่าวขึ้นด้วยความตกตะลึง
หากไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง เขาคงไม่กล้าเชื่อเลยว่านี่เป็นเรื่องจริง
"ฮี่ๆ นายไม่ดูเลยว่าใครเป็นเจ้านายมัน"
หยางเสี่ยวเป่าหัวเราะอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องแล้วกล่าว