บทที่ 127 อย่าเสียเวลาคิดแผนการเลย

บทที่ 127 อย่าเสียเวลาคิดแผนการเลย

"อุ๊ย พี่เป่ามาแล้ว เชิญนั่งก่อนสิคะ"

หญิงสาวผู้มีเสน่ห์เย้ายวนและดูเป็นผู้ใหญ่ส่งยิ้มหวาน ก่อนจะรีบเดินเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

ทุกท่วงท่าการก้าวเดินของเธอขับเน้นให้กลิ่นอายความเย้ายวนแบบหญิงสาววัยสะพรั่งยิ่งดูน่าหลงใหลขึ้นไปอีก

สิ่งนี้ทำให้ในหัวของหยางเสี่ยวเป่าอดไม่ได้ที่จะนึกถึงบทกลอนโบราณที่ว่า ม่านวสันต์สีชาดสะบัดพลิ้ว ตาหวานฉ่ำทอประกายไหวระริก เรือนผมสยายคลี่คลุมเตียง โน้มกายแอ่นเอวเย้ายวนเพียงผู้เดียว

เธอเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดหญิงงามหยาดเยิ้มบนโลกมนุษย์คนหนึ่งเลยทีเดียว