บทที่ 120 พันธมิตรผู้ปล่อยสัตว์นางฟ้า

บทที่ 120 พันธมิตรผู้ปล่อยสัตว์นางฟ้า

กวาดเรียบราวกับพายุพัด ปลามังกรอีกครึ่งตัวที่เหลือก็ถูกหยางเสี่ยวเป่ากินจนเกลี้ยงเกลา

เอิ๊ก!

พอกินอิ่มหนำสำราญ หยางเสี่ยวเป่าก็เรอออกมาอีกหนึ่งเอิ๊ก รู้สึกสบายเนื้อสบายตัวขึ้นมาทันตา

"เฮ้อ พี่ปลาทั้งสอง ต้องขอโทษจริงๆ นะ ผมเองก็ไม่ได้อยากกินพวกคุณหรอก แต่ในเมื่อพวกคุณตายไปแล้ว ผมก็คงปล่อยให้พวกคุณตายอย่างสูญเปล่าไม่ได้ใช่ไหมล่ะ หวังว่าพวกคุณจะเข้าใจผมนะ"

หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยกับก้างปลาสองซากที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนจาน

ในเวลาเดียวกัน หยางเสี่ยวเป่าก็อดทอดถอนใจไม่ได้ว่า บนโลกใบนี้ไม่มีใครหนีกฎเจินเซียงของหวังจิ้งเจ๋อนักปรัชญาชื่อดังของประเทศเราพ้นจริงๆ แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เว้น!