บทที่ 116 รักษาปลามังกร

บทที่ 116 รักษาปลามังกร

"เสี่ยวเป่า นายจะเข้าไปแส่ทำไมกันเนี่ย"

มู่หลิงหลงส่งเสียงเอ็ดเบาๆ พร้อมกับส่งสายตาให้หยางเสี่ยวเป่า

ต่อให้เป็นคนโง่ก็ดูออกว่าปลามังกรทองข้ามหลังตัวนี้มีความหมายต่อต้วนเจ๋อเซิ่งมากเพียงใด แถมตอนนี้มันยังจวนจะตายอยู่รอมร่อด้วยสาเหตุที่ไม่แน่ชัด การที่หยางเสี่ยวเป่าเข้าไปยื่นมือช่วยในเวลานี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด รังแต่จะหาเหาใส่หัวเสียเปล่าๆ

"หลิงหลง เธอวางใจเถอะ ฉันก็แค่ลองดู ถ้าเกิดช่วยชีวิตปลามังกรทองตัวนี้ขึ้นมาได้ ไม่เท่ากับช่วยเถ้าแก่เฝิงประหยัดเงินไปได้หลายล้านหรอกเหรอ"

หยางเสี่ยวเป่ายิ้มบางๆ พลางเอ่ยออกมาอย่างสบายๆ

"ถ้าเกิดบ้าบออะไรกัน นายไม่ได้ยินหรือไงว่าขนาดเถ้าแก่เจิ้งยังบอกว่าจนปัญญาแล้วน่ะ"

มู่หลิงหลงค้อนขวับใส่หยางเสี่ยวเป่าพลางเอ่ยขึ้น