บทที่ 112 ฉันแค่ล้อเล่น

บทที่ 112 ฉันแค่ล้อเล่น

"ทำได้ไม่เลว คืนนี้จะเพิ่มน่องไก่ให้อีกสองน่อง"

หยางเสี่ยวเป่าตบหัววั่งไฉเบาๆ พลางเอ่ยชม

พอได้ยินว่ามีน่องไก่ให้กินถึงสองน่อง วั่งไฉก็ดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย

เห็นไหมล่ะ เป็นหมาเลียแข้งเลียขานี่แหละมีอนาคตที่สุด!

จากนี้ไปปู่หมาจะต้องเลียให้สุดทาง!

หยางเสี่ยวเป่าไม่ได้สนใจวั่งไพ่อีก แต่เดินเอื่อยๆ เข้าไปข้างตัวสวี่เหล่าซาน

"สวี่เหล่าซาน ดูท่าคำพูดฉันเมื่อวานแกคงฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปหมดแล้วสินะ?"

หยางเสี่ยวเป่ายืนมองลงมาจากมุมสูง มองสวี่เหล่าซานที่นอนแผ่อยู่บนพื้นลุกไม่ขึ้นมาตั้งนานแล้วเอ่ยขึ้น