บทที่ 98 การตลาดแบบหิวโหย

บทที่ 98 การตลาดแบบหิวโหย

"ไม่ต้องเกรงใจหรอก เหล้าดีๆ ก็ควรเอามาแบ่งปันกัน อีกอย่าง ถ้าไม่ได้เธอ โรงงานเหล้าของฉันคงตกไปอยู่ในมือนักเลงอย่างสวี่เหล่าซานในราคาถูกๆ แล้ว เพราะงั้นเหล้าพวกนี้ก็ถือเสียว่าเป็นของขวัญขอบคุณที่ฉันมอบให้เธอแล้วกัน"

ซุนสี่จงยิ้มพลางกล่าว

แม้ซุนสี่จงจะพูดเช่นนั้น แต่หยางเสี่ยวเป่ายังคงรู้สึกเกรงใจอยู่ดี หลังจากนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง หยางเสี่ยวเป่าก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง "ผู้จัดการซุน เอาแบบนี้แล้วกันครับ เรื่องเหล้าผมรับไว้ ส่วนเงินเดือนของคุณ ผมจะปรับเพิ่มเป็นปีละสามแสนหยวน แถมด้วยเงินปันผลอีกร้อยละสิบห้าจากกำไรสุทธิในแต่ละปีครับ"

"เงินเดือนนี้มันสูงเกินไปแล้ว ผมรับไว้ไม่ไหวหรอกครับ"

ซุนสี่จงรีบปฏิเสธทันควัน