กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 67 คำเชิญของฟ่านลั่วซือ
เวลาเจ็ดโมงเช้า หยางเสี่ยวเป่าที่นั่งขัดสมาธิมานานกว่าหนึ่งชั่วโมงถึงได้ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา
ชั่วพริบตาที่เขาลืมตาทั้งสองข้าง ประกายแสงคมปลาบก็วาบผ่านส่วนลึกในดวงตาไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อครู่นี้เอง ความทรงจำจากมรดกตกทอดที่เขาได้รับมาได้ตื่นขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง
ตามบันทึกในความทรงจำจากมรดกตกทอด แท้จริงแล้วหยกก็คือหินวิญญาณตามที่ผู้บำเพ็ญเซียนเรียกขาน ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ เขาสามารถดูดซับปราณวิญญาณในนั้นมาใช้ประโยชน์ได้เหมือนกับเสี่ยวชิงหลงทุกประการ