บทที่ 64 ทองคำเหลว!

บทที่ 64 ทองคำเหลว!

"เกิดอะไรขึ้นครับ?"

หยางเสี่ยวเป่าที่กลัวว่าจะเกิดเรื่องรีบวิ่งออกมาถามทันที

"หยางเสี่ยวเป่า ที่บ้านนายตรงนั้นมีงูอยู่ตัวหนึ่ง!"

สวีจื่อจิ่นชี้ไปที่โม่หินด้านหน้าพลางเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตระหนกจนหน้าถอดสี

"ฮ่าๆ คุณวางใจเถอะ งูตัวนั้นตายตั้งนานแล้ว ผมจงใจเอาไปวางไว้ตรงนั้นเอง"

เมื่อมองดูงูกะปะร้อยก้าวที่ถูกตัวเองตีตาย หยางเสี่ยวเป่าก็ยิ้มพลางกล่าว

"นายนี่จริงๆ เลย จะเอาซากงูมาวางไว้ในบ้านทำไมเนี่ย ทำเอาพวกเราสองคนตกใจแทบแย่"

มู่หลิงหลงค้อนใส่หยางเสี่ยวเป่าไปทีหนึ่งพลางกล่าว แม้เมื่อครู่นี้เธอจะไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมา แต่ก็ตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว

"งูตัวนั้นผมกะว่าจะเอามาดองเหล้ายาน่ะครับ ใครจะไปรู้ว่าพวกคุณดันมาพอดี ผมก็เลยเอางูไปวางไว้บนโม่หินก่อน"