บทที่ 62 เธอคงไม่ได้หวั่นไหวเข้าแล้วใช่ไหม?

บทที่ 62 เธอคงไม่ได้หวั่นไหวเข้าแล้วใช่ไหม?

"นี่มัน...

นี่คือ...

ราชันแห่งโสม!"

สวีซีเหนียนมองหน้าจอด้วยสีหน้าตกตะลึงอย่างถึงที่สุด น้ำเสียงของเขาสั่นเครือขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นจัด

เมื่อเห็นสวีซีเหนียนเสียกิริยาไปถึงเพียงนั้น ในใจของหยางเสี่ยวเป่าก็รู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องขึ้นมา

สิ่งที่เขาต้องการก็คือปฏิกิริยาแบบนี้นี่แหละ

"ผู้เฒ่าสวี ไม่ทราบว่าโสมต้นนี้ท่านพอใจไหมครับ"

หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"พอใจสิ ฉันพอใจมากเลยล่ะ จริงสิเสี่ยวเป่า ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน ฉันจะรีบไปคุยกับนายต่อหน้าเดี๋ยวนี้เลย"