บทที่ 29 เทพเจ้าโชคลาภ

บทที่ 29 เทพเจ้าโชคลาภ

ในฐานะชาวบ้านชาวสวนแท้ๆ หยางเสี่ยวเป่าจึงพอรู้เรื่องการจำแนกดูโสมป่าอยู่บ้าง หากพูดง่ายๆ ก็คือการสังเกต "ห้ารูป" และ "หกลักษณะ" ของโสมป่า

สิ่งที่เรียกว่าห้ารูปหมายถึง รากฝอย ขั้วหัว เปลือก ลายริ้ว และลำตัว ส่วนหกลักษณะหมายถึง พริ้วไหว เทอะทะ แก่ อ่อน ขวาง และเรียบตรง

ส่วนโสมที่หยางเสี่ยวเป่าขุดขึ้นมาต้นนี้ รากฝอยทั้งแก่และเหนียว เปลือกโสมเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง เนื้อแน่นเป็นมันวาว รูปร่างของโสมได้สัดส่วนสวยงาม ลำตัวและรากขาแยกออกจากกันอย่างชัดเจน เรียกได้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกสมบูรณ์แบบมากทีเดียว

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้หยางเสี่ยวเป่ารู้สึกเสียดายอยู่บ้างก็คือ อายุของโสมต้นนี้น่าจะอยู่ราวๆ สามสี่สิบปีเท่านั้น ยังนับว่าเป็นของล้ำค่าชั้นยอดไม่ได้