กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 12 ตะพาบยักษ์
ในเวลาเดียวกัน หยางจิ่วจินที่ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของวั่งไฉก็วิ่งโร่เข้ามา
เมื่อเห็นตะพาบตัวใหญ่ห้อยต่องแต่งอยู่บนจมูกของวั่งไฉ หยางจิ่วจินก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ
"วั่งไฉ ทรงนี้แปลกใหม่ไม่เบานี่หว่า มามะ เดี๋ยวฉันถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกให้"
หยางจิ่วจินพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปวั่งไฉไว้จริงๆ
เมื่อเห็นหยางจิ่วจินเอาความทุกข์ของตัวเองมาล้อเล่น ปากหมาของวั่งไฉก็แสยะขึ้น เตรียมจะแสดงความไม่พอใจออกมา ทว่าความเจ็บปวดที่จมูกก็ทำให้มันต้องครางหงิงๆ ออกมาอีกรอบ
"วั่งไฉ แกเดินไปริมน้ำ เดี๋ยวพอลงน้ำแล้วเจ้าตะพาบนี่น่าจะยอมอ้าปากเอง"
หยางเสี่ยวเป่ารีบบอก