เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 9 คำโกหกด้วยเจตนาดี
"แม่ครับ แม่อย่าร้องไห้เลย ผมมีวิธีช่วยชุบชีวิตต้นท้อของบ้านเราได้แล้ว!"
หยางเสี่ยวเป่าสูดหายใจเข้าลึก พยายามสงบความตื่นเต้นในใจลงก่อนจะเอ่ยขึ้น
"อย่ามาปลอบใจแม่เลย ผลก็ร่วงหมดแล้ว รากไม้ก็ตายไปแล้ว ต้นท้อพวกนี้ไม่มีทางช่วยให้รอดได้หรอก"
เถียนกุ้ยเฟินปาดน้ำตา เอ่ยด้วยสีหน้าเศร้าโศก
เพื่อสวนท้อผืนนี้ ครอบครัวของพวกเขาลำบากตรากตรำตื่นเช้ากลับค่ำมาตลอดห้าปี เห็นอยู่แท้ๆ ว่าหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดกำลังจะผลิดอกออกผลตอบแทน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับพังทลายลงในพริบตา สำหรับเธอนี่มันไม่ต่างอะไรกับฟ้าผ่าลงกลางวันแสกๆ เลย!
"แม่ ผมไม่ได้หลอกแม่นะ ผมมีวิธีช่วยต้นท้อพวกนี้ให้รอดได้จริงๆ ถ้าแม่ไม่เชื่อก็ตามผมมาสิ"
หยางเสี่ยวเป่าพูดจบ โดยไม่สนใจว่าแม่จะยอมหรือไม่ เขาก็ดึงตัวเธอลุกขึ้นจากพื้นทันที
"พ่อ พ่อก็มาด้วยสิครับ"