กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 506
"ตอนนั้นผมก็ตระหนักได้ว่า หากบนโลกนี้มีเทพเจ้าอยู่จริง การดำรงอยู่ของมนุษย์ก็จะไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง"
"สงครามเทพในอดีตคือตัวอย่างที่ดีที่สุด เดิมทีโลกใบนี้ไม่ได้มีสภาพเป็นเช่นทุกวันนี้ แต่หลังสงครามเทพสิ้นสุดลง ฟ้าดินพลิกคว่ำ ภูเขาแม่น้ำพังทลาย ห้วงมิติปั่นป่วน จนมนุษย์ทำได้เพียงพึ่งพาอาณาเขตที่จ้าวศักดิ์สิทธิ์สร้างขึ้นเพื่อเอาชีวิตรอด"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ แววเศร้าก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของอู๋มิ่ง คล้ายกับกำลังนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ตนเคยพบเห็นในอดีต
แม้ซูมู่จะไม่เคยเห็นภาพความโหดร้ายเหล่านั้นด้วยตาตัวเอง แต่เขาก็พอจะจินตนาการถึงความเลวร้ายในเวลานั้นได้ สำหรับมนุษย์แล้ว เทพเจ้าคือบ่อเกิดแห่งหายนะอย่างแท้จริง