กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486
"จะมัวพูดพล่ามกับมันไปไย ทำลายอาณาเขตของมันเสียโดยตรง!" แววโหดเหี้ยมวูบผ่านดวงตาของจ้าวแห่งอรุณรุ่ง พลังเทพเจ้าของพระแม่การุณย์หมื่นเกสรบุปผาพลันแผ่กระจายออกไปอย่างเกรี้ยวกราด
มือทั้งสองข้างของเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นเถาวัลย์ที่เติบโตไม่หยุด ก่อนแทงหยั่งลงสู่พื้นดินอย่างรุนแรง
ชั่วพริบตาถัดมา ผืนดินพลันแตกร้าว ต้นไม้และดอกไม้นับร้อยล้านต้นผุดพรวดขึ้นมาจากใต้พิภพอย่างบ้าคลั่ง พุ่งทะยานสู่ท้องนภา
ดูราวกับว่าเขาต้องการอาศัยพลังของตนเพียงผู้เดียว เปลี่ยนแดนฮ่วนจิ้นทั้งผืนให้กลายเป็นผืนป่า
ทว่าในเวลานั้นเอง เสียงอันเย็นชาของฮ่วนจิ้นพลันดังขึ้น "ใกล้ตายอยู่รอมร่อแล้วยังกล้ากำเริบเสิบสานอีกหรือ? ลองมองดูเสียก่อนว่าตอนนี้พวกเจ้าอยู่ที่ใด"