กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จ้าวแห่งอรุณรุ่งก็รู้สึกเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ราวกับอีกฝ่ายพูดแทงใจดำเขาเข้าอย่างจัง "ดี! สมแล้วที่หัวหน้าโจวเป็นนักล่าเทพชั้นแนวหน้าของละแวกนี้!
หยานหมิง ได้ยินหรือไม่? ต่อไปเจ้าต้องเรียนรู้จากหัวหน้าโจวให้มาก!"
หยานหมิงแค้นจนแทบกัดฟันกลืนลงท้อง แต่บนใบหน้ากลับยังคงประดับรอยยิ้มประจบสอพลอ "ท่านกล่าวได้ถูกต้องยิ่ง ข้าน้อยจะเรียนรู้จากหัวหน้าโจวให้มากในภายหน้า"
ทั้งสองต่างพูดจาประจบประแจงใส่กันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดจ้าวแห่งอรุณรุ่งก็เอ่ยถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง