กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 454
เจ็ดบาป.......สมาชิกทั้งหมดเดินทางมาถึงจักรวรรดิหลงยวน......
ราชันมังกรยังมีสภาพน่าเวทนาถึงเพียงนี้ ไม่ต้องพูดถึงเหล่าขุนนางที่อยู่เบื้องล่าง บ้างหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย บ้างทรุดลงกับพื้น ร้องไห้คร่ำครวญเรียกหาบิดามารดา ส่วนคนที่ใจกล้าขึ้นมาหน่อยถึงกับไม่สนใจการประชุมในท้องพระโรง พากันวิ่งหนีออกจากตำหนักราวกับคนเสียสติ
"ฝ่าบาท! ฝ่าบาท! พระองค์ต้องตั้งสติให้ได้นะพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางคนหนึ่งรีบเข้าไปประคอง
ราชันมังกรเหลือบมองเขาอย่างเหม่อลอย ก่อนพึมพำว่า "จักรวรรดิหลงยวน......จบสิ้นแล้ว"