เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452
จวินอู๋ซางเบ้ปากอย่างดูแคลน "บรมสวรรค์ฉางเซิงบ้าบออะไรกัน เป็นหัวหน้าของพวกเราเจ็ดบาปต่างหากที่ชุบชีวิตเจ้า!"
"ศิษย์อกตัญญู! เจ้ากล้าลบหลู่บรมสวรรค์ฉางเซิงได้อย่างไร! หัวหน้าของพวกเจ้าเป็นทูตเทพของบรมสวรรค์ฉางเซิง มิใช่ว่าเหมือนกันหรอกหรือ? เดี๋ยวก่อน..." นักพรตเสวียนชิงชะงักไป "เมื่อครู่เจ้าพูดถึงหัวหน้า ถ้าเช่นนั้นตอนนี้เจ้าก็คือ..."
จวินอู๋ซางยิ้มอย่างภาคภูมิใจ หน้ากากสีเงินขาวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างไร้ที่มา รอยยิ้มเย็นชาบนหน้ากากสะท้อนเข้าสู่สายตาของนักพรตเสวียนชิง
นักพรตเสวียนชิงสะดุ้งตกใจจนลุกพรวดขึ้นยืน "เจ้ากลายเป็นราคะจริง ๆ แล้วหรือ!?"
จวินอู๋ซางถอดหน้ากากออก ก่อนถามด้วยความประหลาดใจ "มีอะไรให้ต้องตกใจด้วยหรือ? คำสั่งเสียที่ท่านทิ้งไว้ในตอนนั้นก็คือให้ข้ากลายเป็นราคะมิใช่หรือ"