กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433
เงาร่างในห้องอาบน้ำพลันชะงักลง หนานกงเมิ่งหลีดูเหมือนจะแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะปิดก๊อกน้ำ
แขนเรียวยาวขาวผ่องข้างหนึ่งยื่นออกมาจากห้องอาบน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่บนผนังไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดก็พันอยู่รอบกายเรียบร้อยแล้ว หยดน้ำใสไหลลงมาตามเรียวขาเนียนสวย ก่อนจะหยดลงบนเท้าเปล่าทั้งสองข้าง
เธอขยี้ผมที่เปียกชุ่มพลางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย "การแอบมองไม่ใช่สิ่งที่สุภาพบุรุษพึงกระทำนะ"
"ขออภัย" ซูมู่ตอบเสียงเรียบ น้ำเสียงของเขาไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย
"ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากยืนยัน นับจากครั้งล่าสุดที่เราพบกัน เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว?"