เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429
ในวินาทีถัดมา
ชายวัยกลางคนรู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้าพร่าเลือน หมัดข้างหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายสังหารอันเกรี้ยวกราดพลันขยายใหญ่ขึ้นในสายตาอย่างรวดเร็ว ความเร็วของมันสูงเสียจนสีหน้าของเขายังไม่ทันเปลี่ยนแปลง
ครืน!!
พลังมหาศาลเกินจินตนาการซัดเข้าใส่ร่างของชายวัยกลางคน ศีรษะของเขาระเบิดกระจุยในพริบตา เหลือเพียงร่างไร้หัวที่กลายเป็นศพ
ในมือของเขายังคงถือรูปสลักไม้ที่ยังไม่ได้เก็บ และชิงอวี่เอาไว้
มือเรียวยาวขาวผ่องข้างหนึ่งค่อย ๆ ดึงชิงอวี่ออกจากมือของเขาทีละนิด
เมื่อชิงอวี่หลุดจากมือ ร่างไร้หัวก็หมดเรี่ยวแรงจะยืนหยัด ล้มลงกับพื้นเสียงดังตุบ ทว่ารูปสลักไม้กลับยังคงสมบูรณ์ดี เพราะแม้ชายวัยกลางคนจะสิ้นชีวิตไปแล้ว มือที่กำรูปสลักไม้ก็ยังไม่คลายออก
"ไยต้องทำเช่นนี้ด้วย?"
ซูมู่ส่ายหน้า เก็บชิงอวี่แล้วหมุนตัวเตรียมจากไป