เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 421
หงเย่พุ่งทะยานไปกลางอากาศ ทิ้งร่องรอยหมอกโลหิตเป็นทางยาว ก่อนร่างจะกระแทกพื้นอย่างรุนแรง พื้นดินแข็งแกร่งราวกับทำจากกระดาษ ถูกฉีกกระชากออกอย่างง่ายดาย แรงเฉื่อยมหาศาลยังผลักให้ร่างของเขาไถลไปบนพื้นต่อเนื่อง กรีดเป็นร่องขนาดใหญ่ที่ชวนให้ผู้พบเห็นต้องขวัญผวา
คราวนี้หงเย่ไม่อาจลุกขึ้นยืนได้อีกแล้ว
"นี่คือพลังที่ผมมีอยู่ในตอนนี้สินะ?" ซูมู่เป่าหมัดขวาของตัวเอง เศษเสื้อผ้าและเนื้อเยื่อผิวหนังบางส่วนยังติดอยู่บนนั้น
"ในฐานะนักมายากลที่ใช้วิชาภาพลวง การต่อยราชันทองคำให้ตายด้วยหมัดเดียวก็ดูสมเหตุสมผลดีไม่ใช่หรือ?"
พละกำลังอันน่าสะพรึงกลัว ความเร็วที่เกินจริง ร่างกายของเขาบรรลุถึงขีดจำกัดสูงสุดที่มนุษย์สามารถไปถึงได้แล้ว
ร่างของเขาวูบไหว เพียงพริบตาก็มาถึงตำแหน่งที่หงเย่นอนอยู่