กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 413
ภายในมหาวิหารอันโอ่อ่าสง่างาม
ซ่างกวนเฉินราวกับเพิ่งตื่นจากความฝัน เขามองไปรอบด้านด้วยความตกตะลึง เย่หลินเฟิง เซียวเฉิน ฉู่จวิน เสิ่นเหยา...
เหล่าสหายร่วมรบในอดีตที่เคยติดตามราชันคลั่ง เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน และล่วงลับไปนานแล้ว ต่างปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาทีละคน ใบหน้าที่คุ้นเคยแต่กลับดูแปลกตาเหล่านั้นทำให้หัวใจของซ่างกวนเฉินสั่นไหว
เขาก้มมองร่างกายของตนเอง ชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของนิกายปฐมกาลได้แปรเปลี่ยนเป็นชุดเกราะเปื้อนเลือดไปเสียแล้ว