กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407
"เป็นข้าน้อยเอง คิดไม่ถึงว่าท่านยังจำข้าน้อยได้"
"เจ้ามาตามคำสั่งของราชันคลั่งเพื่อมาหาข้าหรือ" ปฐมบรรพชนเผ่าโลหิตเอ่ยจบก็ชะงักไปเล็กน้อย แววตาฉายความสับสน "ราชันคลั่ง...คือใครกัน เหตุใดชื่อนี้จึงฟังดูคุ้นหูนัก"
หึ! ก็แค่วิญญาณเร่ร่อนที่หลงเหลือมาจากยุคก่อนเท่านั้น แม้แต่ความทรงจำยังสับสนเลอะเลือน
ซ่างกวนเฉินดูแคลนอยู่ในใจ ทว่าภายนอกกลับกล่าวอย่างนอบน้อม "ราชันคลั่งเสียชีวิตไปแล้ว ครั้งนี้ข้าน้อยมาเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่าน"
"อ้อ" ปฐมบรรพชนเผ่าโลหิตตอบอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะตกอยู่ในความเงียบ ดูเหมือนไม่ต้องการสนทนาต่อ
"ข้าน้อยรู้ว่าท่านพยายามตามหาความทรงจำของตนเองมาโดยตลอด เรื่องนี้ข้าน้อยสามารถช่วยท่านได้"