กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356
ซูมู่ทอดสายตามองลงมาจากเบื้องบน แววตาลึกล้ำทะลุผ่านชั้นเมฆ มองเห็นขุนเขา สายน้ำ และสรรพสิ่งบนโลกมนุษย์
ทันใดนั้น ร่างของเขาก็หายวับไปกลางอากาศ เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ก็มาอยู่ที่นครหลวงของจักรวรรดิเพลิงชาดแล้ว
เขาก้มมองแหวนสีทองคล้ำบนนิ้วนางข้างซ้าย ก่อนจะยิ้มบาง ๆ "ถึงเวลาแก้พันธนาการของสวรรค์สูงสุดแล้ว"
ฟึ่บ!
เขาปรากฏตัวเข้าไปในวังหลวงเพลิงชาดอย่างฉับพลัน จากนั้นก็เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วอย่างคุ้นเคย ตั้งใจสุ่มเลือกองค์ชายผู้โชคดีสักคน
ไม่จำเป็นต้องให้ใครนำทางเลยสักนิด เพราะเขาคุ้นเคยกับวังหลวงเพลิงชาดเป็นอย่างดี เคยมาที่นี่ไม่รู้กี่ครั้ง ราวกับเป็นบ้านของตัวเอง
"อย่านะ! ขอร้องล่ะ องค์ชายสิบสาม พระองค์ทำแบบนี้ไม่ได้...