กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350
ซูมู่จัดการศัตรูได้ด้วยกระบวนท่าเดียว สิ่งมีชีวิตฝันร้ายในกระจกไม่มีแม้แต่โอกาสจะคลานออกมา ก็สิ้นใจไปเสียแล้ว
เมื่อปราศจากต้นกำเนิดฝันร้าย พื้นที่ความฝันแห่งนี้ก็เริ่มพังทลายลงเป็นเสี่ยง ๆ
ผู้คนที่อาศัยอยู่ภายในก็แตกกระจายกลายเป็นเศษชิ้นส่วนเต็มพื้นเช่นเดียวกับกระจก เพราะเดิมทีพวกเขาไม่ใช่มนุษย์ที่มีตัวตนอยู่จริง หากเป็นเพียงภาพสะท้อนในกระจกเท่านั้น บัดนี้จึงสลายหายไปตามกัน
ซูมู่ยืนนิ่งรอคอย อยากรู้ว่าคราวนี้จะกลับไปยังโลกความจริงได้เหมือนก่อนหรือไม่ แต่ผลปรากฏว่า...
เขาล้มเหลวอีกครั้ง
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสีแดงฉานอันแสบตา ท้องฟ้าและผืนดินราวกับถูกแช่อยู่ในทะเลเลือดอันไร้ที่สิ้นสุด ทั่วทั้งฟ้าดินแห่งนี้ไม่มีสีอื่นใดนอกจากสีแดงเลือด