กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347
ซูมู่กลับยิ้มบาง ๆ "คุณคิดว่าคนเราจะเหยียบเท้าขวาด้วยเท้าซ้าย แล้วเหยียบเท้าซ้ายด้วยเท้าขวา วนไปเรื่อย ๆ จนเหาะขึ้นสวรรค์ได้หรือเปล่า?"
สันตะปาปาชะงักงัน ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง "นี่...เรื่องนี้คงเป็นไปไม่ได้กระมัง?"
แม้เขาจะไม่เคยเรียนวิชาฟิสิกส์ แต่ความรู้พื้นฐานทั่วไปก็ยังพอมีอยู่บ้าง
"คุณคิดผิดแล้ว ทำได้ต่างหาก" ซูมู่ยื่นมือไปวางบนตัวสันตะปาปา พลางยิ้มกล่าว "ขอให้สละความเป็นเทพแห่งเงามืดในร่างกายของผม"
"หา?" สันตะปาปาถึงกับตาค้าง ยืนอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ
"พลังเทพเงามืดถูกผมหลอมรวมไปแล้ว กลายเป็นพลังของตัวผมเอง จึงสามารถนำมาสละได้"