กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343
"ฮ่า ๆ ๆ ดูเหมือนข้าจะเดาถูกแล้วสินะ เจ้านี่มันตัวซวยจริง ๆ โอกาสเกิดขึ้นต่ำขนาดนี้ยังอุตส่าห์มาเจอจนได้ ที่ซวยที่สุดคือ ในห้วงเหวมีตั้งหลายแห่งให้เจ้าตกลงไป แต่เจ้ากลับดันตกลงมาในความฝันแห่งนี้เสียได้ หากตกไปที่อื่น อย่างน้อยเจ้าก็ยังตายได้ แต่ที่นี่มีเพียงวัฏจักรอันไร้ที่สิ้นสุดเท่านั้น"
คนพเนจรดูเหมือนจะไม่ได้พูดคุยกับใครมานานมากแล้ว เวลานี้เขาจึงไม่เปิดโอกาสให้ซูมู่ได้ตอบแม้แต่น้อย เอาแต่พูดรัวเป็นชุดราวกับปืนกล
"แต่เจ้าอย่าเพิ่งสิ้นหวังไป เทพเจ้าจะไม่มีวันทอดทิ้งผู้ศรัทธาของตน ขอเพียงเจ้าเชื่อมั่นในทูตสวรรค์ปฐมกาลเช่นเดียวกับข้า สักวันหนึ่งแสงศักดิ์สิทธิ์จะส่องลงมายังตัวเจ้า และผู้ศรัทธาทุกคนจะได้ขึ้นสวรรค์!"