กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340
ซูมู่เข้าสู่ความฝันทันที
ฉ่า!
ยักษ์เนื้อและเลือดหยุดฝีเท้ากะทันหัน เท้าทั้งสองข้างไถไปกับพื้นจนเกิดเป็นร่องลึกยาวสองสาย มันยืนนิ่งอย่างงุนงงอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัวไปมาเล็กน้อย แล้วเดินมุ่งหน้าขึ้นเนินเขาต่อไป
"ไม่มีดวงตา แต่กลับรับรู้ถึงกลิ่นอายได้อย่างนั้นหรือ?"
ซูมู่ครุ่นคิดด้วยความสงสัย เขาอยากรู้เหลือเกินว่ายักษ์ตนนี้กำลังจะไปทำอะไร หรือว่าหลังเนินเขามีอะไรบางอย่างอยู่?
เขาเดินตามฝีเท้าของยักษ์เนื้อและเลือด มุ่งหน้าขึ้นเนินเขาไปพร้อมกัน
ทันทีที่ขึ้นไปยืนบนเนินเขา ซูมู่ก็ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองจับจ้องภาพอันยิ่งใหญ่ตระการตาเบื้องหน้าอย่างไม่กะพริบ
สัตว์ประหลาด! อสูรฝันร้าย! อสูรฝันร้ายที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา!