เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316
ซูมู่เดินทางมาถึงคลังเลือด ทว่าบัดนี้คลังเลือดได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว รอบด้านเต็มไปด้วยกำแพงที่พังทลายและเศษซากอาคาร หลายแห่งยังคงมีเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ ควันดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เขาพบนักพรตเสวียนชิงอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง
สภาพของนักพรตเสวียนชิงย่ำแย่อย่างยิ่ง หน้ากากบนใบหน้าแตกละเอียดจนหมด ราวกับถูกใครบางคนชกใส่เต็มแรงจนระเบิดกระจาย เศษชิ้นส่วนสีเงินขาวขนาดเล็กนับไม่ถ้วนปักฝังอยู่บนใบหน้า จนเลือดและเนื้อเละเทะไปหมด
สำหรับยอดฝีมือระดับทองแล้ว บาดแผลเหล่านี้นับเป็นเพียงอาการบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งที่ร้ายแรงอย่างแท้จริงคือการสูญเสียเลือดมากเกินไป มิหนำซ้ำดูเหมือนแม้แต่เนื้อหนังตามร่างกายก็ยังหายไปไม่น้อย
ร่างกายของเขาผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกอย่างแท้จริง โครงกระดูกตามร่างกายปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
ดวงตาทั้งสองข้างของนักพรตเสวียนชิงว่างเปล่าไร้ประกาย ราวกับคนตายไปแล้ว