กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314
รูม่านตาของราชันอมตะหดตัวลงฉับพลัน "เจ้า... เจ้า... เจ้า..."
เดิมทีเขาคิดจะเยาะเย้ยซูมู่ที่บังอาจเรียกตัวเองว่าเทพเจ้า เพราะแม้แต่ราชันทองคำอย่างเขายังไม่กล้าพูดเช่นนั้น ทว่าเมื่อเห็นอีกฝ่ายเพียงยกมือก็เปิดทางเชื่อมสองโลก ปล่อยให้น้ำทะลักท่วมวังหลวง ทั้งยังเรียกอสูรทะเลอมตะออกมาถึงหนึ่งแสนตน พร้อมสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลอีกกว่าร้อยตัว และจำนวนของพวกมันก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ...
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเทพเจ้าตนหนึ่งจับจ้องอยู่เบื้องหลังด้วยสายตาอันมุ่งร้าย วิธีการเช่นนี้ช่าง... ช่าง...
เขาไม่กล้าคิดต่ออีกแล้ว
ทันใดนั้น ความคิดอันน่าสะพรึงกลัวก็ผุดขึ้นในสมอง บางทีหยิ่งผยองอาจเป็นเทพเจ้าของโลกฝันร้ายจริง ๆ หรือเป็นร่างอวตารของเทพเจ้าก็ได้!