เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 308
ในชั่วพริบตาถัดมา เผ่าโลหิตเหล่านั้นต่างอ้าปากกว้างอย่างไม่อาจควบคุมได้ เลือดสีแดงฉานหยดหนึ่งพุ่งออกมาจากปากของพวกเขา เลือดเหล่านั้นราวกับถูกพลังบางอย่างชักนำให้ไหลไปรวมตัวกันในมือของเผ่าโลหิตระดับทองอย่างต่อเนื่อง
ตงฟางยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย บนใบหน้าไม่ปรากฏความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากางนิ้วทั้งห้าออก ก่อนจะคว้ากำมือไปทางซากปรักหักพังของเมืองเบื้องล่างอย่างรุนแรง
ดึงดาราจมจันทร์!
ชั่วพริบตานั้น พลังไร้รูปร่างสายหนึ่งพลันทะลักออกจากฝ่ามือของเขาราวกับกระแสน้ำหลาก กำแพงที่พังทลาย เหล็กเส้นที่บิดงอ และซากอาคารสูงที่ถล่มลงมา ซึ่งเดิมนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นราวกับไร้ชีวิต... เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ครืนๆ.......
เศษซากอาคารนับไม่ถ้วนหลุดลอยขึ้นจากพื้น ฝืนแรงโน้มถ่วงของโลกทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว พวกมันรวมตัวกันกลางอากาศ บดเบียดและกระแทกเข้าหากัน ส่งเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง