เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271
มนุษย์เราล้วนมีจิตวิทยาคล้อยตามฝูงชน ยิ่งมีคนยกมือมากขึ้นเท่าไร คนที่ยังลังเลอยู่ก็ยิ่งทยอยเข้าร่วมมากขึ้นเท่านั้น ถึงขั้นชักนำยอดฝีมือระดับเงินขั้นที่สองบางส่วนให้ยกมือตามไปด้วย
ซูมู่เริ่มคัดเลือกคน โดยเลือกหลินหนานซิง เหวินซวน และโจวฮุ่ย รวมกับคนอื่น ๆ จนครบแปดคนในพริบตา
เมื่อเห็นว่ายังเหลือโควตาอีกสองตำแหน่ง บางคนก็เริ่มแสดงสีหน้าร้อนรน ต่างพากันเสนอตัวอย่างกระตือรือร้น พร้อมชูมือขึ้นสูง
ซูฉิงที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนเองก็เริ่มลนลานเช่นกัน ไอ้ผู้ชายเฮงซวยเอ๊ย! ไหนบอกว่าจะให้ฉันเข้าร่วมทีมไง แล้วทำไมถึงไม่เลือกฉันล่ะ? หรือเป็นเพราะฉันไม่ได้ยกมือ?
สายตาของซูมู่จับจ้องไปยังชายคนหนึ่งในฝูงชน ซึ่งไม่ได้ยกมือขึ้น
ชายคนนั้นมีสีหน้าหม่นหมอง จ้องมองซูมู่บนเวทีสูงที่กำลังโดดเด่นเป็นสง่าด้วยสายตาอาฆาต ราวกับงูพิษ
"หลานเหอ ขึ้นมาสิ"
หลานเหอกัดฟันแน่นทันที สีหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองซูมู่โดยไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย "ได้!"
เขาค่อย ๆ เดินขึ้นไปบนเวทีสูง ก่อนจะมายืนอยู่ด้านหลังซูมู่