เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260
"ฉันอยากจะดูนักว่าแกจะยังยิ้มได้อีกนานแค่ไหน! คุกเข่าลงให้ฉัน!"
หยานอู่ตะโกนลั่น ร่างพุ่งทะยานออกไปราวกับเสือชีตาห์ แขนขวาง้างไปด้านหลังประหนึ่งกำลังดึงสายธนูเพื่อสะสมพลัง ในชั่วขณะนั้น กล้ามเนื้อบนแขนของเขาพองนูนขึ้น เผยให้เห็นพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวที่พร้อมระเบิดออกมา ใต้ผิวหนังที่ตึงแน่น เส้นเลือดปูดโปนขดตัวราวกับมังกรเขา แม้แต่กระดูกยังส่งเสียงลั่นกรอบแกรบเบา ๆ
ตูม!
เสียงลมหมัดหวีดหวิวผ่านอากาศ กระทั่งอากาศยังถูกซัดจนแตกกระจาย เกิดเสียงระเบิดแหลมเสียดหู หมัดที่ห่อหุ้มด้วยกระแสลมสีขาวพุ่งเข้าใส่แก้มของซูมู่อย่างรุนแรง
เมื่อเห็นซูมู่ยืนนิ่งไม่ไหวติง ราวกับตกตะลึงจนเสียสติ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนมุมปากของหยานอู่ก็ยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสะใจจากการได้แก้แค้น
ทว่าในวินาทีถัดมา ปัง!