เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215
ซูมู่ยิ้มบาง ๆ "สวรรค์สูงสุดฆ่าผมไม่ได้"
รูม่านตาของหยานมั่วเสียหดตัวลงฉับพลัน สัญชาตญาณแรกของเขาคือไม่เชื่อ แต่เมื่อได้ยินน้ำเสียงดูแคลนของหยิ่งผยอง เขาก็เริ่มลังเลอยู่บ้าง จึงลองหยั่งเชิงว่า "ท่านหยิ่งผยอง อย่าล้อเล่นเลยครับ สมบัติวิเศษแห่งราชอำนาจเป็นหนึ่งในพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เท่าที่ผมทราบ บนโลกนี้ไม่มีใครที่สวรรค์สูงสุดสังหารไม่ได้"
ดวงตาคู่หนึ่งใต้หน้ากากสีเงินขาวเหลือบมองหยานมั่วเสียอย่างเฉยเมย "นายเคยเห็นสวรรค์สูงสุดหรือ?"
"หรือว่าท่านหยิ่งผยองเคยเห็น!?" ลมหายใจของหยานมั่วเสียพลันถี่กระชั้นขึ้น
"แน่นอนว่าผมเคยเห็น เพราะฉะนั้นผมถึงรู้ว่ามันฆ่าผมไม่ได้" น้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมเสน่ห์ของซูมู่ดังขึ้นอย่างเนิบช้า ฟังดูสงบนิ่ง ทว่ากลับแฝงด้วยความโอหังชนิดที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา