กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211
"มั่วลี่! เธอเป็นอะไรไป!? นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" หยางตงชิงตื่นตระหนกราวกับเด็กน้อย ความสุขุมเยือกเย็นของผู้เหนือสามัญหายไปจนหมดสิ้น เขาพยายามคว้ามือของมั่วลี่เอาไว้ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า
มือของมั่วลี่.......หายไปแล้ว
แขนขาทั้งสี่ของนางกลายเป็นโปร่งใสและหายไปจนหมดสิ้น แม้แต่ลำตัวกับศีรษะที่ยังเหลืออยู่ก็เริ่มโปร่งใสขึ้นเรื่อยๆ
"มั่วลี่!"
มั่วลี่อ้าปากต้องการตอบกลับ ทว่าตอนนี้นางไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้อีกแล้ว ราวกับนางเข้าใจบางสิ่ง สีหน้าที่เดิมมีความตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อยค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสงบนิ่งและยอมรับชะตากรรม
ฉันกำลังจะจากไปแล้ว.......หยางตงชิง
ริมฝีปากซีดไร้สีเลือดของมั่วลี่ขยับ แม้ไม่มีเสียงใดๆ แต่หยางตงชิงกลับเข้าใจสิ่งที่นางต้องการสื่อ