กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209
"ขอรับ หัวหน้า" นักพรตเสวียนชิงหยุดใช้วิชาเต๋าอายุวัฒนะทันที ส่วนซูมู่ที่สวมหน้ากากสีเงินขาวค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้าเซวี่ยยวนที่ล้มอยู่บนพื้น
ดวงตาอันหม่นหมองของเซวี่ยยวนเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและความเคียดแค้น ความรู้สึกเหมือนถูกอีกฝ่ายหยอกล้อปั่นหัวเช่นนี้ ทำให้เขาทรมานเสียยิ่งกว่าถูกฆ่าเสียอีก
เขาพยายามยกฝ่ามือซีดขาวขึ้นอย่างยากลำบาก ก่อนจะคว้าชายกางเกงของซูมู่ไว้แน่น ท่าทางของเขาราวกับต่อให้ต้องตาย ก็ยังต้องกัดเนื้อซูมู่ออกมาสักชิ้นให้ได้
ซูมู่ยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มเยาะเย้ยบนหน้ากากสีเงินขาวประทับแน่นอยู่ในดวงตาของเซวี่ยยวน ยอดฝีมือระดับทองผู้นี้ เขายกขาขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ เหยียบลงไป กดมือของเซวี่ยยวนไว้ใต้ฝ่าเท้าอย่างแน่นหนา