กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201
เซวี่ยยวนรับเสื้อผ้ามา ใบหน้าหยิ่งยโสประดับด้วยรอยยิ้มดูแคลน "รูปแบบไม่เลวดูท่า เจ็ดบาปกลุ่มนี้ยังพอมีรสนิยมอยู่บ้าง"
เห็นว่าเซวี่ยยวนอารมณ์ดี มู่หรงอวิ๋นจึงลองหยั่งเชิงถาม "ท่านเซวี่ยยวน ผู้หญิงที่ข้าขังไว้ในคฤหาสน์ก่อนหน้านี้หายตัวไปแล้ว นาง..."
"หืม?" เซวี่ยยวนเหลือบมองมู่หรงอวิ๋นอย่างเย็นชา "เจ้าคิดว่าข้าเป็นพี่เลี้ยงของเจ้าหรือ?"
สีหน้ามู่หรงอวิ๋นเปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบกล่าวด้วยความหวาดกลัว "ผู้น้อยมิกล้าขอรับ!"
"หึ! ไร้ประโยชน์! เอาแต่คิดถึงเรื่องผู้หญิงทั้งวัน จงจำภารกิจของเจ้าไว้ หลังมู่หรงเมิ่งหลีตายแล้ว ก็รีบควบคุมทุกสิ่งในตระกูลมู่หรงให้ได้ ส่วนเรื่องอื่น ข้าไม่อยากได้ยินออกจากปากเจ้าอีกแม้แต่คำเดียว!"