กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188
ขณะที่มู่หรงอวิ๋นกำลังจะเปิดประตูห้องที่ใช้กักขังมั่วลี่ จู่ ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังมาจากหน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์
เสียงดังตุบ คล้ายมีบางอย่างกำลังกระแทกประตูอยู่
สีหน้าของมู่หรงอวิ๋นเปลี่ยนไปทันที ที่นี่เป็นคฤหาสน์ส่วนตัวของเขา ทั้งยังเก็บเป็นความลับอย่างดี แล้วจะมีใครมาเคาะประตูในยามดึกได้อย่างไร?
เขาปล่อยมือจากลูกบิดประตู ก่อนเคลื่อนตัวไปยังประตูใหญ่ของคฤหาสน์อย่างรวดเร็วราวกับภูตผี
เขาระมัดระวังตัวพลางเงี่ยหูฟังเสียงที่หน้าประตู ทว่าผลกลับเป็นว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ จากด้านนอกอีกเลย
หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มู่หรงอวิ๋นก็เปิดประตูใหญ่พรวดออกไป ด้านนอกว่างเปล่า นอกจากสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์แล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดเลย